aan de kustlijn van een oneindige

wereld

is er de ontmoeting

der kinderen

het rusteloze water beukende

tegen de kustlijnen

der werelden daar waar

kinderen roepen

en dansen

bouwende hun

zandkastelen

spelende met lege schelpen

met warrelende bladeren

weven ze

hun bootjes en lachen

drijven hen naar de diepte

kinderen spelen immers

hun spel aan de kustlijn

niet wetende hoe

er moet worden gezwommen

hun netten uit te moeten

zetten

en het onvermogen te duiken

naar parels

niet zoekende

naar verborgen schatten

dodelijke golven zingen

 onbekende ballades

naar kinderen

zelfs zoals een moeder

haar kinderen wiegen

in hun kribjes

speelt de zee met hen

de eindeloze wereld

is de ontmoeting der kinderen

in opgebroken padeloze

 luchten

de dood op de loer

en zij blijvendeaan de kustlijnen

Marousia met liefs

struikel  niet te diep

in de val der doden

immers er is niets

te winnen of te

verliezen

je raakt in de ban

van mensen die je

niet kent

alleen om gewond

te geraken

voor een stomme show

je geest verward rakende

met gedachtes die

er niet eens zijn

het hart gekruist

opdat men binnen kan sluipen

het internet kan je val zijn

zoals vele anderen

val niet te diep

in het dodelijke  

 

 

Met liefs van Marousia

 

 

samen dansende vogels

de onzichtbare traktatie

der  gedachten

geest afkerende

der mijne

verlating in

 gloeiende wake

van ongesproken woorden

en onvervulde emoties

in  ruimtes tussen het zijn

nimmer zal ik de bodem vinden

van deze winden

welke veegt

door bergen van dode bladeren

wanneer ik poog ze te ontwaken

schaduwen in gras

reflecteren haar stappen

maar niet de mijne

zeker een teken

dat het niet de bedoeling

was haar te volgen

huizende onder

 wolken van vuur

naar pulserende stromingen

der luchten

elk oog vertegenwoordigend

de gallaxie van kleine zonnen

en geen enkele stilte

is meer hetzelfde

ze is immers een engel

in het heelal

Met liefs van Marousia

Zo de kop is er nu daadwerkelijk af, welkom op mijn nieuwe site, vol gedichten, poezie, proza of je het ook noemen wilt. Ik ben Marousia ook wel bekend van http://focus.blogeiland.nl  de laatste tijd projecteerde ik nog wel eens wat gedichten op mijn blogsite, doordat ik steeds vaker hiermee bezig ben, heb ik toch maar besloten daar een aparte site aan te wijden. Natuurlijk blijft focus bestaan. Doch deze zal echter alleen nog voor blogs gebruikt worden.

Ik wil zonder een zanikdoos te zijn en om misverstanden te voorkomen, iedereen erop wijzen dat op mijn gedichten @copyright van toepassing is. Wil je toch gebruik maken van mijn werk, laat dit weten per email, dan kunnen we daar wellicht wat afspraken over maken.

Verder dan maar veel leesplezier en tot snel,

liefs van Marousia